Beeldkwaliteit campus UTwente heroverwogen Auteurs Joost Emmerik Evelien van Es Lara Voerman Downloads Download PDF Download PDF (Engels) DOI: https://doi.org/10.7480/overholland.2023.22.245 Gepubliceerd 2023-11-22 Nummer OverHolland 22 Sectie Artikelen Licentie Auteursrecht (c) 2023 Joost Emmerik, Evelien van Es, Lara Voerman Dit artikel is gelicentieerd onder de Naamsvermelding 4.0 Internationaal licentie. Citeerhulp Beeldkwaliteit campus UTwente heroverwogen. (2023). OverHolland, 14(22), 111-141. https://doi.org/10.7480/overholland.2023.22.245 Meer citeerformats ACM ACS APA ABNT Chicago Harvard IEEE MLA Turabian Vancouver ##plugins.generic.citationStyleLanguage.style.ama## Download citatie Endnote/Zotero/Mendeley (RIS) BibTeX Samenvatting Er is waarschijnlijk geen universiteitsterrein in Nederland waaraan meer getekend en waarover meer geschreven en is dan de campus van de Universiteit van Twente (UT). De inrichting van de eerste en enige echte campusuniversiteit in Nederland, gelegen tussen Hengelo en Enschede op een bosrijk terrein van 150 hectare, heeft geleid tot elkaar in rap tempo opvolgende masterplannen en beeldkwaliteitsplannen. Daarnaast verschenen er talloze artikelen, boeken en een dissertatie.Deze belangstelling is niet zonder reden. Ten eerste is de wordingsgeschiedenis van wat destijds de derde technische hogeschool van Nederland zou worden bijzonder belangwekkend voor de ontwikkelingen van het hoger onderwijs vanwege het experimentele karakter ervan. Ten tweede liggen verscholen tussen het groen enkele van de meest tot de verbeelding sprekende architectonische objecten uit de jaren zestig en zeventig, zoals De Boerderij naar het ontwerp van Piet Blom, het gebouw voor Chemische Technologie van Samuel van Embden en Jacques Choisy en het kantinegebouwtje van Joop van Stigt. Dan zijn er nog de bijzondere studentenhuisvestingsprojecten, waaronder de zogeheten mastaba’s en piramides ontworpen door Herman Haan en het patiocomplex van dezelfde architect.Ten derde is sinds de aanleg van de campus in de jaren zestig de directe omgeving dusdanig veranderd dat de campus niet meer als een zelfstandige entiteit beschouwd kan worden. Sinds de toenadering tussen de universiteit en het aangrenzende bedrijvenpark aan het eind van de vorige eeuw, zijn de gemeente Enschede en de universiteit tot een samenhangende ruimtelijke ontwikkelingsvisie gekomen. Biografieën auteurs Joost Emmerik Joost Emmerik (1979) studeerde stedenbouw aan de Faculteit Bouwkunde van de TU Delft en Landschapsarchitectuur aan de Academie van Bouwkunst Amsterdam. Als tuin- en landschapsarchitect creëert hij met robuuste materialen en weelderige beplanting plekken die mettertijd uitbundiger worden. Sinds 2022 is hij hoofd van de masteropleiding Landschapsarchitectuur van de Academie van Bouwkunst Amsterdam. Tevens is hij lid van de Commissie Talentontwikkeling van het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie. Evelien van Es Evelien van Es studeerde kunstgeschiedenis aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Zij was conservator voor de collectie van het Nederlands Architectuurinstituut en gastdocent bij de afdeling Architectuur van de Faculteit Bouwkunde van de TU Delft. In 2003 richtte ze een Rotterdams onderzoeksbureau op. Ze adviseert op het gebied van cultureel erfgoed, publiceert artikelen over uiteenlopende onderwerpen en werkt als adviseur architectuurhistorie bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Lara Voerman Lara Voerman (1982) is architectuurhistoricus. Ze schrijft over architectuur, stad en landschap. Met de geschiedenis als vertrekpunt adviseert ze over de toekomst van een gebied of een gebouw. Opdrachtgevers zijn onder meer het Atelier Rijksbouwmeester, het Rijksvastgoedbedrijf, de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, de gemeente Rotterdam en het Dudok Architectuur Centrum. Lara is auteur van Dudok by Iwan Baan (2021) en Wonderlijkheden. Willem Marinus Dudok. Netwerken en inspiratiebronnen (2019) en medeauteur van onder meer De nieuwe grachtengordel. De realisatie van het Algemeen Uitbreidingsplan van Amsterdam (2017) en De Deltawerken (2017).